យើងឈរនៅមាត់ទ្វារនៃយុគសម័យថ្មីមួយ ដែលមិនទាន់ត្រូវបានកំណត់និយមន័យទាំងស្រុងនៅឡើយ។ ផ្នែក «undefined» នេះមិនមែនជាការខ្វះខាតខ្លឹមសារទេ ប៉ុន្តែជាការអញ្ជើញឲ្យចូលទៅក្នុងទំហំនៃភាពមិនប្រាកដប្រជា ដែលជាកន្លែងដែលការរស់រាន និងការរីកចម្រើនត្រូវបានកំណត់ដោយសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការទទួលយកភាពមិនច្បាស់លាស់។ សៀវភៅនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្រោមទស្សនៈថា សម័យកាលឌីជីថល (The Digital Age) មិនមែនគ្រាន់តែជាការផ្លាស់ប្តូរឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការផ្លាស់ប្តូរជាមូលដ្ឋាននៃបរិស្ថានអត្ថិភាពរបស់មនុស្ស។ ល្បឿននៃបច្ចេកវិទ្យាកំពុងកើនឡើងលឿនជាងសមត្ថភាពរបស់មនុស្សជាតិក្នុងការយល់ដឹងអំពីផលប៉ះពាល់របស់វា ហើយនេះបានបង្កើតនូវ «ចំណុចរបត់នៃអត្ថិភាព» ដែលទាមទារនូវការរៀបចំខ្លួនខាងផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវអារម្មណ៍យ៉ាងស៊ីជម្រៅ លើសពីជំនាញបច្ចេកទេស។ ការរស់រានក្នុងសម័យកាលនេះទាមទារនូវការស្វែងយល់ឡើងវិញនូវនិយមន័យនៃភាពជោគជ័យ និងអត្តសញ្ញាណខ្លួនឯង។ នៅពេលដែល trítes សិប្បនិម្មិត (AI) ក្លាយជាសមាសធាតុសំខាន់នៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ការងារដែលទាមទារការគិតវិភាគសាមញ្ញ និងទម្លាប់ត្រូវបានជំនួស។ ដូច្នេះ តម្លៃពិតប្រាកដរបស់មនុស្សជាតិស្ថិតនៅលើសមត្ថភាពដែលម៉ាស៊ីនមិនអាចចម្លងបាន៖ នោះគឺ ភាពវៃឆ្លាតផ្នែកអារម្មណ៍ (Emotional Intelligence) ការត្រិះរិះពិចារណាប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ និង ការច្នៃប្រឌិតប្រកបដោយវិចារណញ្ញាណ។ បើគ្មានមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏រឹងមាំទាំងនេះទេ យើងប្រថុយនឹងការបាត់បង់ អត្តសញ្ញាណស្នូល របស់យើងទៅក្នុងចរន្តទឹកព័ត៌មានដែលគ្មានទីបញ្ចប់ និងការរស់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃក្បួនដោះស្រាយ (algorithms)។ ខ្លឹមសារដែលមិនទាន់កំណត់នេះ គឺដើម្បីបញ្ជាក់ថា ការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃស្អែក គឺចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងផ្នែកខាងក្នុងរបស់យើងផ្ទាល់ ដោយធានាថា យើងជាអ្នកកំណត់ទិសដៅនៃបច្ចេកវិទ្យា មិនមែនជាទាសកររបស់វាឡើយ។ ភាពចាំបាច់ដំបូងបំផុតគឺការទទួលបាននូវ អំណាចវិមជ្ឈការ (Decentralized Sovereignty)—អំណាចក្នុងការគ្រប់គ្រងការយកចិត្តទុកដាក់របស់យើង ពេលវេលារបស់យើង និងទិន្នន័យរបស់យើង ដោយមិនពឹងផ្អែកលើវេទិកាធំៗ ឬអន្តរាគមន៍ពីខាងក្រៅ។ សម័យកាលឌីជីថលបានផ្តល់នូវឱកាសដ៏មហិមា ប៉ុន្តែមានតែអ្នកដែលមានសតិសម្បជញ្ញៈខ្ពស់ក្នុងការប្រើប្រាស់វានោះទេ ដែលអាចទាញយកផលប្រយោជន៍បានពិតប្រាកដ។ នេះជាការអំពាវនាវឲ្យមានការភ្ញាក់រលឹក និងការវិវត្តន៍ខ្លួនប្រកបដោយមនសិការ។ ការរស់រានប្រកបដោយគុណធម៌ និងប្រសិទ្ធភាពក្នុងយុគសម័យឌីជីថល គឺស្ថិតនៅលើការបង្កើត ប្រាជ្ញាឌីជីថល (Digital Wisdom)។ ប្រាជ្ញានេះមិនមែនគ្រាន់តែជាការដឹងពីរបៀបប្រើកម្មវិធីថ្មីៗនោះទេ ប៉ុន្តែជាការយល់ដឹងអំពីឥទ្ធិពលរួមនៃបច្ចេកវិទ្យាទៅលើស្មារតីរបស់មនុស្ស។ តើយើងអាចរក្សាទុកតំបន់ស្ងប់ស្ងាត់នៃចិត្តរបស់យើងដោយរបៀបណា ខណៈពេលដែលពិភពលោកទាំងមូលកំពុងតែមានសម្លេងរំខាន? ចម្លើយស្ថិតនៅក្នុង មូលដ្ឋានគ្រឹះខាងក្នុង—សមត្ថភាពក្នុងការផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីអ៊ីនធឺណិត និងភ្ជាប់ទៅកាន់ខ្លួនឯងវិញ។ បច្ចេកវិទ្យាគឺគ្រាន់តែជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីចេតនារបស់យើងប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើយើងខ្វះគោលបំណងច្បាស់លាស់ នោះបច្ចេកវិទ្យានឹងបំពេញចន្លោះនោះដោយការរំខាន និងភាពទទេស្អាត។ ដូច្នេះ គន្លឹះនៃការរៀបចំខ្លួនគឺការបណ្តុះនូវភាពធន់ ការអត់ធ្មត់ និងសមត្ថភាពក្នុងការគិតជ្រៅជ្រះ (Deep Work) ទោះបីជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងការជម្រុញដ៏ធំនៃការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឥតឈប់ឈរក៏ដោយ។ សៀវភៅនេះនឹងណែនាំអ្នកពីរបៀបបង្កើត តុល្យភាព (Equilibrium) រវាងល្បឿននៃការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅ និងភាពយឺតយ៉ាវនៃភាពចាស់ទុំខាងក្នុង។ ការរស់រានមិនមែនជាការតស៊ូនឹងរលកនៃបច្ចេកវិទ្យានោះទេ ប៉ុន្តែជាការរៀនជិះលើរលកទាំងនោះប្រកបដោយសតិ និងភាពស្ទាត់ជំនាញ។ ខ្លឹមសារដែលមិនត្រូវបានកំណត់នេះ គឺជាកន្លែងដែលយើងត្រូវតែសរសេរច្បាប់ថ្មី ដោយប្រើប្រាស់មគ្គុទ្ទេសក៍នេះជាផែនទីដើម្បីរុករកទិសដៅដែលមិនទាន់ត្រូវបានគូសវាសនៅឡើយ។