តម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការដាក់បញ្ចូល
ប្រាសាទបុរាណខ្មែរ

ក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក (World Heritage List)

ការដាក់បញ្ចូលប្រាសាទព្រះវិហារ (២០០៨), អង្គរវត្ត (១៩៩២), សំបូរព្រៃគុក (២០១៧) និង កោះកេរ (២០២៣) ទៅក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ផ្តល់នូវអត្ថន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំនួន ៤ ផ្នែកធំៗ៖

🚩

១. នយោបាយ & អត្តសញ្ញាណជាតិ

រក្សាបូរណភាពទឹកដី៖ ជាភស្តុតាងរឹងមាំផ្លូវច្បាប់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់ថាប្រាសាទ និងដីនៅតំបន់នោះជារបស់ខ្មែរ។
មោទកភាពជាតិ៖ ធ្វើឱ្យកូនខ្មែរមានមោទកភាព និងបណ្តុះមនសិការស្នេហាជាតិ។
អត្តសញ្ញាណលើឆាកអន្តរជាតិ៖ បង្ហាញពិភពលោកឱ្យស្គាល់ច្បាស់ពី “កម្ពុជា” និងពូជសាសន៍ខ្មែរ។

🏛️

២. តម្លៃស្ថាបត្យកម្ម & ប្រវត្តិសាស្ត្រ

អច្ឆរិយភាព៖ បង្ហាញពីភាពប៉ិនប្រសប់ គំនិតច្នៃប្រឌិត និងទេពកោសល្យដ៏ល្អឯករបស់បុព្វបុរសខ្មែរ។
វិសាលភាពអំណាច៖ បង្ហាញពីវិសាលភាពទឹកដី និងអំណាចព្រះរាជាដ៏ខ្លាំងក្លាក្នុងសម័យអង្គរ។
ការតភ្ជាប់អាទិទេព៖ ស្ថាបត្យកម្មដែលផ្សារភ្ជាប់រវាងមនុស្ស និងអាទិទេព (សាសនា)។

🛡️

៣. កិច្ចការពារ & អភិរក្ស

ការការពារអន្តរជាតិ៖ ទទួលបានកិច្ចការពារពី UNESCO និងសហគមន៍អន្តរជាតិ ក្នុងករណីមានសង្គ្រាម ឬជម្លោះ។
ជំនួយបច្ចេកទេស & មូលនិធិ៖ ទទួលបានថវិកា និងអ្នកជំនាញបរទេសមកជួយជួសជុល និងថែរក្សាឱ្យគង់វង្ស។

💰

៤. សេដ្ឋកិច្ច & ទេសចរណ៍

កំណើនទេសចរណ៍៖ ក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ពិភពលោក ទាក់ទាញភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ។
ជីវភាពប្រជាជន៖ បង្កើតការងារ និងប្រាក់ចំណូលជូនប្រជាជនមូលដ្ឋាន និងជាតិទាំងមូល។
ការអភិវឌ្ឍ៖ ជំរុញឱ្យមានការកសាងផ្លូវថ្នល់ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទៅកាន់តំបន់នោះ។

📌 សារដាស់តឿន

❝

ការដាក់បញ្ចូលនេះគ្រាន់តែជាជំហានដំបូងប៉ុណ្ណោះ។ កាតព្វកិច្ចដ៏សំខាន់របស់កូនខ្មែរគ្រប់រូប គឺត្រូវចូលរួម ស្រឡាញ់ ការពារ និងផ្សព្វផ្សាយ មរតកទាំងនេះ ដើម្បីឱ្យពិភពលោកបានឃើញពីភាពអស្ចារ្យរបស់កម្ពុជា។

❞

តម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការដាក់បញ្ចូល ប្រាសាទបុរាណខ្មែរ