រឿងនិទានផ្កាយព្រឹក និងព្រះចន្ទ

កាលពីព្រេងនាយ នៅឯលំហអាកាសដ៏ធំល្វឹងល្វើយ មានភពផ្កាយជាច្រើនរាប់មិនអស់។ ក្នុងចំណោមផ្កាយទាំងអស់នោះ ព្រះចន្ទគឺជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងជាម្ចាស់នៃពន្លឺពេលរាត្រី។ ផ្កាយមួយដួងដែលភ្លឺខ្លាំងជាងគេ គឺផ្កាយព្រឹក រមែងជួបព្រះចន្ទជារៀងរាល់ព្រឹកព្រលឹម មុនពេលថ្ងៃរះមកដល់។

ព្រះចន្ទបានចាត់ទុកផ្កាយព្រឹកជាអ្នកបម្រើដ៏ស្មោះត្រង់របស់ខ្លួន ដែលរង់ចាំត្រៀមខ្លួនជានិច្ចដើម្បីបន្តវេនពីពន្លឺរាត្រីទៅពន្លឺថ្ងៃ។ រៀងរាល់ពេលជួបគ្នា ផ្កាយព្រឹកតែងតែគោរពលាព្រះចន្ទមុននឹងរៀបរាប់ពីការមកដល់នៃថ្ងៃថ្មី។ ផ្កាយព្រឹករីករាយនឹងតួនាទីរបស់ខ្លួន តែវាក៏សង្ឃឹមថានឹងអាចនៅក្បែរព្រះចន្ទបានយូរជាងការជួបគ្នាត្រឹមមួយភ្លែតនេះដែរ។

ផ្កាយព្រឹកស្រឡាញ់ពន្លឺដ៏ត្រជាក់របស់ព្រះចន្ទ ហើយតែងតែព្យាយាមចូលទៅជិតបន្តិចម្ដងៗ នៅពេលដែលពួកគេជួបគ្នា។ ប៉ុន្តែព្រះចន្ទជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏តឹងរ៉ឹង តែងតែរក្សាគម្លាតដ៏សមគួររវាងអ្នកគ្រប់គ្រង និងអ្នកបម្រើ។ ព្រះចន្ទគិតថាផ្កាយព្រឹកជាអ្នកបម្រើដ៏មានតម្លៃ តែមិនដែលកត់សម្គាល់ពីការស្រលាញ់រាប់អានដ៏ស្មោះត្រង់របស់ផ្កាយព្រឹកឡើយ។

ផ្កាយព្រឹកចេះតែព្យាយាមចូលទៅកៀកព្រះចន្ទម្ដងហើយម្ដងទៀត ដើម្បីរីករាយនឹងពន្លឺដ៏ត្រជាក់នោះ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះចន្ទក៏ចាប់ផ្តើមកត់សម្គាល់ឃើញពីអាកប្បកិរិយាប្លែកនេះ ហើយក៏និយាយដោយសម្លេងដ៏ត្រជាក់ថា៖ «ផ្កាយព្រឹក! ចូររក្សាទីតាំងរបស់ឯងឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ដូចដែលយើងបានកំណត់មក!» ផ្កាយព្រឹកបានស្តាប់បង្គាប់ដោយការគោរពភ្លាមៗ ប៉ុន្តែបេះដូងរបស់វាពោរពេញដោយភាពសោកសៅ ព្រោះមិនអាចនៅជិតពន្លឺដែលខ្លួនស្រលាញ់បាន។

ផ្កាយព្រឹកនៅតែបំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្លួនដោយស្មោះត្រង់ តែពន្លឺរបស់វាហាក់ដូចជាលឿងអាប់អួរជាងមុនបន្តិច។ វាចង់នៅក្បែរព្រះចន្ទណាស់ ហើយតែងតែងើយមើលពន្លឺដ៏ត្រជាក់នោះដោយក្ដីស្រណោះ។ ដោយដឹងថាព្រះចន្ទមិនពេញចិត្តនឹងការចូលទៅជិតនោះ ផ្កាយព្រឹកក៏សម្រេចចិត្តរក្សាចម្ងាយដែលកំណត់ តែវានៅតែរកមធ្យោបាយបង្ហាញក្ដីស្រឡាញ់របស់ខ្លួន។

ផ្កាយព្រឹកបានរកឃើញវិធីថ្មីមួយដើម្បីបង្ហាញក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះចន្ទ ខណៈពេលដែលរក្សាគម្លាតដែលបានកំណត់។ វាបានសម្រេចចិត្តប្រើប្រាស់ពន្លឺទាំងអស់ដែលខ្លួនមាន ដើម្បីបញ្ចាំងទៅកាន់ព្រះចន្ទ។ ផ្កាយព្រឹកបានខិតខំប្រឹងប្រែងបញ្ចេញពន្លឺដ៏ភ្លឺថ្លាបំផុត ញ៉ាំងឲ្យខ្លួនក្លាយជាតំណក់មាសដ៏ចិញ្ចាច និងមានមន្តស្នេហ៍ជាងផ្កាយឯទៀតៗ។ នេះគឺជាសារនៃក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ស្មោះត្រង់ ដែលផ្កាយព្រឹកផ្ញើទៅកាន់ព្រះចន្ទជារៀងរាល់យប់។

ពន្លឺដ៏ភ្លឺចិញ្ចាចរបស់ផ្កាយព្រឹក បានធ្វើឲ្យព្រះចន្ទចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ ព្រះចន្ទដឹងច្បាស់ថា ពន្លឺនេះគឺជារូបភាពនៃការបង្ហាញក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ស្មោះត្រង់របស់ផ្កាយព្រឹក ដែលរក្សាគម្លាតតែក្ដីស្រឡាញ់នៅតែកើនឡើង។ ថ្វីដ្បិតតែព្រះចន្ទមិនអាចឆ្លើយតបនឹងការស្រឡាញ់នោះបានតាមរយៈការចូលទៅជិតក៏ដោយ ក៏ព្រះចន្ទនៅតែទទួលយកពន្លឺដ៏ស្រស់ស្អាតនោះដោយក្ដីរីករាយ។ ដូច្នេះហើយ ព្រះចន្ទបានរះកាន់តែត្រជាក់ និងកាន់តែពេញវង់ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីពន្លឺដ៏កក់ក្ដៅរបស់ផ្កាយព្រឹកជារៀងរាល់យប់។

ភាពស្នេហាដ៏បរិសុទ្ធនេះ បានក្លាយជាទស្សនីយភាពដ៏អស្ចារ្យបំផុតនៅលើមេឃា ដែលមនុស្សលោកអាចទស្សនាបានជារៀងរាល់យប់។ ពន្លឺមាសដ៏កក់ក្ដៅរបស់ផ្កាយព្រឹក បានជួយឲ្យព្រះចន្ទរក្សាភាពត្រជាក់ និងពន្លឺប្រាក់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ខ្លួនជានិច្ច។ ទំនាក់ទំនងដ៏គត់មត់នេះបានបង្រៀនយើងថា ទោះបីជាយើងមិនអាចនៅជិតអ្នកដែលយើងស្រឡាញ់ក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែអាចបង្ហាញក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ស្មោះត្រង់តាមរយៈការខិតខំ និងភាពភ្លឺស្វាងរបស់យើងដែរ។

ដូច្នេះហើយ មកទល់សព្វថ្ងៃ ផ្កាយព្រឹកនៅតែបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួន គឺការបញ្ចេញពន្លឺដ៏កក់ក្ដៅបំផុតទៅកាន់ព្រះចន្ទ។ រីឯព្រះចន្ទវិញ ក៏នៅតែបន្តទទួលយកពន្លឺមាសនោះដោយក្ដីមេត្រី ហើយឆ្លុះបញ្ចាំងវាមកជាពន្លឺប្រាក់ដ៏ស្រស់ត្រកាល។ ពួកគេទាំងពីរបានបង្រួបបង្រួមចិត្តស្នេហ៍របស់ពួកគេតាមរយៈរស្មី ដែលបានក្លាយជាទស្សនីយភាពរាត្រីដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ភ្នែកមនុស្សលោក។

ដូច្នេះហើយ រៀងរាល់រាត្រី យើងនៅតែអាចទស្សនានូវទំនាក់ទំនងស្នេហាដ៏បរិសុទ្ធនេះបាននៅលើមេឃា។ ផ្កាយព្រឹកនៅតែបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួនក្នុងការបញ្ចេញពន្លឺដ៏កក់ក្ដៅដើម្បីការពារព្រះចន្ទជានិច្ច ឯព្រះចន្ទក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងពីពន្លឺនោះមកកាន់ផែនដីវិញដោយក្ដីមេត្រី។ សូមចងចាំថា ក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ពិតប្រាកដមិនតម្រូវឲ្យមានការនៅជិតគ្នាទេ តែទាមទារនូវភាពស្មោះត្រង់ និងការខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីបញ្ចេញពន្លឺដ៏ល្អបំផុតរបស់យើងជានិច្ច។