នៅក្រោមរលក ត្រីតូចៗក៏ហែលចុះឡើង។ ត្រីតូចមួយបាននិយាយថា “ថ្ងៃនេះដាននីសប្បាយណាស់!”

Below the waves, the fish would wiggle and giggle. “Danny is having fun today!” chirped a little fish.

ប៉ុន្តែដាននីរវល់តែលេងទឹក ទើបវាមិនដែលនិយាយថា “អរគុណមិត្តៗដែលបានចែករំលែកបឹងនេះ!” វានៅតែបន្តលេងទឹក។

But Danny was so busy splashing, he never said, “Thank you for sharing the pond, friends!” He just kept on splashing.

ព្រឹកមួយ បឹងនោះមិនមានពណ៌ខៀវស្រងាត់ទេ។ វាមានសភាពល្អក់និងពណ៌ត្នោត។ ដាននីស្រែកថា “អូយ!” “បឹងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ខ្ញុំប្រឡាក់អស់ហើយ!”

One morning, the pond wasn’t bright blue. It was murky and brown. “Yuck!” quacked Danny. “My beautiful pond is all muddy!”

ត្រីចាស់ដ៏ឈ្លាសវៃមួយបានហែលមកលើផ្ទៃទឹក។ គាត់និយាយដោយស្លូតបូតថា “ការលេងទឹកខ្លាំងៗរបស់ក្មួយបានធ្វើឱ្យភក់នៅបាតបឹងកកូរឡើង”។

A wise old fish swam to the top. “Your big splashes stirred up the mud from the bottom, little one,” she said gently.

ដាននីមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀន។ វាមិនដែលបានគិតពីបាតបឹង ឬត្រីដែលរស់នៅទីនោះទេ។

Danny felt his cheeks turn red. He hadn’t thought about the bottom of the pond, or the fish who lived there.

ដាននីបានសួរថា “តើយើងអាចដោះស្រាយវាដោយរបៀបណា?” ត្រីដ៏ឈ្លាសវៃញញឹម។ “ទាំងអស់គ្នា។ យើងនឹងជួយគ្នាបង្វែរទឹកស្ទឹងថ្មីចូល ហើយភក់នឹងចុះទៅក្រោមវិញ”។

“How can we fix it?” Danny asked. The wise fish smiled. “Together. We will all work to guide the fresh stream water in, and the mud will settle.”

ដូច្នេះ ដាននីបានប្រើចំពុះរបស់វាដើម្បីរុញស្លឹកឈើធំៗចេញ ហើយត្រីបានប្រើកន្ទុយរបស់ពួកគេដើម្បីបក់ទឹកថ្លាឆ្ពោះទៅកណ្តាលបឹង។

So Danny used his beak to move aside big leaves, and the fish used their tails to swish the clear water towards the center of the pond.

បន្តិចម្ដងៗ បឹងបានប្រែពីពណ៌ត្នោតទៅជាពណ៌បៃតង ហើយបន្ទាប់មកទៅជាពណ៌ខៀវស្រងាត់ដ៏ស្រស់ស្អាតម្តងទៀត។

Slowly, the pond turned from brown to green, and then to a beautiful, sparkling blue again.

ដាននីបានមើលមិត្តទាំងអស់របស់វា។ វាស្រែកដោយក្តីរំភើបថា “អរគុណ”។ ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក ដាននីនៅតែចូលចិត្តលេងទឹក SPLISH! និង SPLASH! ប៉ុន្តែវាតែងតែចងចាំក្នុងការអរគុណមិត្តភក្តិដែលបានចែករំលែកបឹងដ៏គួរឱ្យដឹងគុណរបស់វា។

Danny looked at all his friends. “Thank you,” he quacked, his voice full of warmth. From that day on, Danny still loved to SPLISH! and SPLASH! but he always remembered to thank the friends who shared his grateful pond.