“ហេតុអ្វីបានជាអ្នកលាក់ខ្លួន?” សំឡេងតូចមួយបានបន្លឺឡើង។ សត្វអំពិលអំពែកតូចមួយឈ្មោះផ្កាយបានបញ្ចេញពន្លឺនៅក្បែរគាត់។

“Why are you hiding?” a tiny voice twinkled. A little firefly named Pkay glowed beside him.

“វាងងឹតពេកហើយ” អូលលីបានខ្សឹប។ “ខ្ញុំមើលអ្វីមិនឃើញទេ។”

“It’s too dark,” whispered Ollie. “I can’t see anything.”

“មកជាមួយខ្ញុំ” ផ្កាយបានបន្លឺឡើងយ៉ាងស្រទន់។ “ពេលយប់ពោរពេញដោយពន្លឺ ប្រសិនបើអ្នកដឹងពីកន្លែងដែលត្រូវមើល។”

“Come with me,” Pkay buzzed gently. “The night is full of light if you know where to look.”

អូលលីបានដកដង្ហើមវែងៗ ហើយហើរចុះមកក្រោម។ កង្កែបដ៏រួសរាយរាក់ទាក់មួយឈ្មោះកង្កែបបានស្រែកថា “សួស្តី! តើព្រះច័ន្ទយប់នេះមិនស្អាតទេ?”

Ollie took a deep breath and fluttered down. A friendly frog named Kombor croaked, “Hello! Isn’t the moon lovely tonight?”

កង្កែបបានចង្អុលទៅស្រះទឹកដែលភ្លឺចែងចាំង។ “ព្រះច័ន្ទផ្តល់ឱ្យយើងនូវពន្លឺពេលយប់ដ៏ធំ និងស្រស់ស្អាត!”

Kombor pointed to a shimmering pond. “The moon gives us a big, beautiful nightlight!”

ផ្កាយបានហោះជុំវិញអូលលីជារង្វង់ភ្លឺចែងចាំង។ “ហើយគ្រួសាររបស់ខ្ញុំក៏ជួយដែរ!” គាត់បានស្រែក។ នៅជុំវិញពួកគេ ពន្លឺតូចៗបានចាប់ផ្តើមរាំ។

Pkay flew around Ollie in a sparkling circle. “And my family helps, too!” he chirped. All around them, tiny lights began to dance.

អូលលីបានងើយក្បាលទៅក្រោយ ហើយមើលទៅលើ ជាការមើលពិតប្រាកដជាលើកដំបូង។ មេឃមិនមែនគ្រាន់តែងងឹតទេ។ វាជាពណ៌ខៀវជ្រៅដូចជាវល្លិ៍ ពោរពេញដោយផ្កាយភ្លឺចែងចាំង។

Ollie tilted his head back and looked up, really looked, for the first time. The sky wasn’t just dark. It was a deep, velvety blue, filled with twinkling stars.

“អស្ចារ្យណាស់” អូលលីបានស្រែកយ៉ាងស្រទន់។ “វាស្រស់ស្អាតណាស់! អរគុណដែលបានបង្ហាញខ្ញុំ។”

“Wow,” Ollie hooted softly. “It’s beautiful! Thank you for showing me.”

អូលលីលែងខ្លាចទៀតហើយ។ ជាមួយមិត្តថ្មីរបស់គាត់ គាត់បានរៀនថាពេលយប់ពោរពេញដោយពន្លឺ ការអស្ចារ្យ និងភាពក្លាហាន។

Ollie wasn’t afraid anymore. With his new friends, he learned that the night was full of light, wonder, and courage.