ប៉ុន្តែនីណាមានបញ្ហាបន្តិចបន្តួច។ នៅពេលណាដែលមិត្តភក្តិរបស់នាងចាប់ផ្តើមចែករំលែករឿងរ៉ាវឬបទចម្រៀង នាងមិនអាចរង់ចាំដល់វេនរបស់នាងបានទេ។

But Nina had a little problem. Whenever her friends started to share a story or a song, she couldn’t wait for her turn.

ល្ងាចមួយ សត្វទីទុយចាស់ដ៏ឈ្លាសវៃមួយបានចាប់ផ្តើមស្រែកជាបទភ្លេងយឺតៗ អំពីព្រះច័ន្ទ។ «ហ៊ូ-ហ៊ូ ព្រះច័ន្ទគឺ…»

One evening, a wise old Owl began to hoot a slow, gentle tune about the moon. “Hoo-hoo, the moon is a…”

មុនពេលគាត់និយាយចប់ នីណាក៏ផ្ទុះឡើងនូវបទចម្រៀងដ៏ខ្លាំងនិងលឿន! «ព្រះច័ន្ទភ្លឺថ្លា ជាពន្លឺដ៏គួរឱ្យស្រឡាញ់ ខ្ញុំច្រៀងពេញមួយយប់ ដោយអស់ពីកម្លាំងរបស់ខ្ញុំ!» សត្វទីទុយព្រិចភ្នែក បទចម្រៀងរបស់គាត់ត្រូវបានបំភ្លេចចោល។

Before he could finish, Nina burst into a loud, fast song! “The moon is bright, a lovely light, I sing all night, with all my might!” The Owl blinked, his song forgotten.

ក្រោយមក សត្វចង្រិតដ៏រីករាយមួយបានចាប់ផ្តើមស្រែកជាចង្វាក់រីករាយអំពីទឹកសន្សើមនៅលើស្លឹកឈើ។ «ច្រិប-ច្រិប ទឹកសន្សើមគឺ…»

Later, a cheerful Cricket started to chirp a happy rhythm about the dew on the leaves. “Chirp-chirp, the dew is…”

ប៉ុន្តែមុនពេលគាត់និយាយចប់ នីណាក៏ច្រៀងពីលើគាត់! «ទឹកសន្សើមផ្អែម ជាអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ សម្រាប់ជើងតូចៗ អូ៎ អស្ចារ្យណាស់!» សត្វចង្រិតឈប់ស្រែក បទចម្រៀងតូចរបស់គាត់បានបាត់បង់។

But before he could finish, Nina sang over him! “The dew is sweet, a tasty treat, for tiny feet, oh what a feat!” The Cricket stopped chirping, his little song lost.

មិនយូរប៉ុន្មាន គ្មាននរណាម្នាក់ចង់ចែករំលែកបទចម្រៀងរបស់ពួកគេជាមួយនីណាទេ។ ព្រៃបានស្ងប់ស្ងាត់នៅជុំវិញនាង។ នីណាមានអារម្មណ៍ឯកោ។ «ហេតុអ្វីគ្មាននរណាម្នាក់ច្រៀងជាមួយខ្ញុំ?» នាងស្រែកដោយក្រៀមក្រំ។

Soon, no one wanted to share their songs with Nina. The forest grew quiet around her. Nina felt lonely. “Why won’t anyone sing with me?” she chirped sadly.

សត្វទីទុយចាស់ដ៏ឈ្លាសវៃបានហោះមកមែកឈើរបស់នាង។ «បទចម្រៀងរបស់អ្នកពិរោះណាស់ កូនតូច» គាត់ស្រែកដោយស្លូតបូត។ «ប៉ុន្តែអំណោយនៃបទចម្រៀងមួយត្រូវបានទទួលយ៉ាងល្អបំផុតជាមួយនឹងអំណោយនៃความเงียบ។ ការស្តាប់គឺជាវិធីមួយទៀតនៃការនិយាយថាអរគុណ។»

The wise old Owl flew to her branch. “Your song is beautiful, little one,” he hooted gently. “But a gift of a song is best received with a gift of silence. Listening is another way of saying thank you.”

ល្ងាចបន្ទាប់ នៅពេលដែលសត្វចង្រិតចាប់ផ្តើមស្រែក នីណាក៏បិទភ្នែកហើយគ្រាន់តែស្តាប់។ បទចម្រៀងសាមញ្ញរបស់គាត់ពិរោះណាស់។ នៅពេលគាត់ច្រៀងចប់ នីណាក៏ច្រៀងនូវបទភ្លេងដ៏ស្រទន់និងផ្អែមល្ហែមដែលលាយឡំយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះជាមួយនឹងកំណត់ត្រាចុងក្រោយរបស់គាត់។

The next evening, when the Cricket began to chirp, Nina closed her eyes and just listened. His simple song was beautiful. When he finished, Nina sang a soft, sweet harmony that blended perfectly with his last note.

ព្រៃត្រូវបានបំពេញដោយតន្ត្រីម្តងទៀត ពិរោះជាងពេលណាៗទាំងអស់។ នីណាបានរៀនថាស្តាប់បទចម្រៀងរបស់មិត្តភក្តិរបស់នាងគឺអស្ចារ្យដូចការច្រៀងបទចម្រៀងរបស់នាងដែរ។ ហើយនោះគឺជាតន្ត្រីដ៏ផ្អែមល្ហែមបំផុត។

The forest was filled with music again, more beautiful than ever before. Nina learned that listening to her friends’ songs was just as wonderful as singing her own. And that was the sweetest music of all.