ត្រីមាស និងបក្សីសមុទ្រ
✨ មេរៀនលើកទឹកចិត្ត៖ កុំខ្លាចភាពខុសប្លែកនៃខ្លួនឯង។ ទោះតូចក៏ដោយ ភាពក្លាហាននិងសេចក្តីសប្បុរសអាចជួយដល់អ្នកដ៏ទៃបាន ហើយវានឹងធ្វើឲ្យសុបិនរបស់អ្នកក្លាយជាការពិត។
ហ្វ៊ីន ជាត្រីមាសតូចមួយ រស់នៅក្នុងជ្រលងផ្កាថ្មដ៏ស្រស់ស្អាត។ រាល់ព្រឹក ហ្វ៊ីន តែងតែហែលទៅដល់ជិតផ្ទៃទឹក ហើយមើលទៅលើមេឃខៀវខ្ចី ដែលជាកន្លែងដែលខ្លួនមិនដែលបានទៅដល់។ ហ្វ៊ីន មានសុបិនចង់ដឹងពីអាថ៌កំបាំងដែលលាក់កំបាំងនៅពីលើមហាសមុទ្រ។
Fin, a little goldfish, lived in a beautiful coral valley. Every morning, Fin would swim close to the surface and gaze up at the vast blue sky, a place he had never reached. Fin dreamt of uncovering the secrets hidden above the ocean.
ប៉ុន្តែ មិត្តរួមសមុទ្ររបស់ ហ្វ៊ីន តែងតែព្រមានថា៖ «កុំឡើងទៅ! នៅលើផ្ទៃទឹក គឺមានគ្រោះថ្នាក់ណាស់ មានសត្វធំៗដែលអាចចាប់យើងបាន»។ ហ្វ៊ីន ខ្លាចនឹងពាក្យព្រមាននោះ តែចិត្តដែលចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់គេ គឺធំជាងការភ័យខ្លាចទៅទៀត។
However, Fin’s sea friends always warned him: ‘Don’t go up! The surface is dangerous; there are big creatures that might catch us.’ Fin was afraid of the warnings, but his curiosity was greater than his fear.
ថ្ងៃមួយ ហ្វ៊ីន សម្រេចចិត្តហែលឡើងទៅក្បែរថ្មមួយដែលលយចេញពីទឹក។ នៅទីនោះ គេបានឃើញបក្សីសមុទ្រដ៏ធំមួយដែលមានស្លាបពណ៌ប្រផេះអង្គុយស្ងៀម។ បក្សីនោះមើលទៅហត់នឿយ និងក្រៀមក្រំជាខ្លាំង។
One day, Fin decided to swim up near a rock that jutted out of the water. There, he saw a massive seabird with gray wings sitting silently. The bird looked extremely tired and sad.
ហ្វ៊ីន ភ្លេចខ្លួនថាត្រូវខ្លាច ហើយក៏ហែលចូលទៅជិត រួចសួរដោយសំឡេងតូចៗថា៖ «លោកបក្សីសមុទ្រ លោកមានរឿងអ្វីកើតឡើង? ហេតុអ្វីបានជាលោកមិនហោះហើរដូចធម្មតា?»
Fin forgot his fear and swam closer, asking in a tiny voice: ‘Mr. Seabird, what is wrong? Why are you not flying as usual?’
បក្សីសមុទ្រឆ្លើយទាំងដកដង្ហើមធំថា៖ «ខ្ញុំបានបាត់បង់ស្លាបគន្លឹះដ៏សំខាន់របស់ខ្ញុំកាលពីម្សិលមិញ។ វាបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងស្នាមប្រេះជ្រៅក្នុងផ្កាថ្ម។ បើគ្មានស្លាបនោះទេ ខ្ញុំមិនអាចហោះហើរបានខ្ពស់ និងមើលឃើញផ្លូវត្រឡប់ទៅផ្ទះឡើយ»។
The seabird sighed and replied: ‘I lost my most important guide feather yesterday. It fell into a deep crevice in the coral. Without that feather, I cannot fly high and see the way back home.’
ហ្វ៊ីន ដឹងថាខ្លួនខ្លាចទីជ្រៅដូចខ្លាចផ្ទៃលើអីចឹងដែរ ព្រោះនៅទីនោះងងឹត។ ប៉ុន្តែ ឃើញបក្សីសមុទ្រវេទនា ហ្វ៊ីនក៏ដកចិត្តខ្លាចចោល ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងជួយលោក! ខ្ញុំនឹងចុះទៅរកស្លាបនោះឲ្យលោក។ ស្រកាពណ៌មាសរបស់ខ្ញុំ អាចជះពន្លឺនៅក្នុងទីងងឹតបាន!»
Fin knew he feared the deep just as much as the surface, because it was so dark down there. But seeing the seabird in distress, Fin cast aside his fear and said: ‘I will help you! I will dive down to find that feather. My golden scales can shine light in the darkness!’
ក្នុងភាពងងឹត ហ្វ៊ីន ហែលកាត់ផ្កាថ្មមុតស្រួច និងជៀសពីសត្វសមុទ្រដែលមើលទៅគួរឲ្យខ្លាច។ ហ្វ៊ីន ប្រើភាពរហ័សរហួនរបស់ខ្លួន ហែលចូលទៅដល់ស្នាមប្រេះ ហើយពន្លឺមាសរបស់គេ ក៏បានជះប៉ះនឹងវត្ថុមួយដែលចាំងផ្លេកៗ—នោះគឺជាស្លាបរបស់បក្សីសមុទ្រមែន!
In the darkness, Fin swam past sharp corals and avoided scary-looking sea creatures. Fin used his speed and maneuvered into the crevice. His golden light shone upon a glittering object—it was indeed the seabird’s feather!
ស្លាបនោះជាប់នៅក្រោមថ្មបន្តិច។ ហ្វ៊ីន ប្រើកម្លាំងតូចរបស់ខ្លួនអស់ពីសមត្ថភាព រុញថ្មនោះចេញយឺតៗ រួចចាប់កាន់ស្លាបនោះជាប់យ៉ាងណែននៅក្នុងមាត់។ គេចាប់ផ្តើមហែលឡើងទៅលើវិញដោយរីករាយ។
The feather was slightly trapped under the stone. Fin used his small strength to push the stone away slowly, then firmly grabbed the feather in his mouth. He began swimming back up happily.
នៅពេលដែល ហ្វ៊ីន យកស្លាបនោះទៅឲ្យបក្សីសមុទ្រ បក្សីនោះលាន់មាត់ដោយក្តីអំណរ។ វាបានដោតស្លាបចូលទៅកន្លែងដើមវិញ ហើយមានកម្លាំងឡើងវិញភ្លាមៗ។ «អរគុណមិត្តតូច! ខ្ញុំជំពាក់ជីវិតអ្នក។ អ្នកតូចតែចិត្តធំណាស់!» បក្សីសមុទ្របានសន្យាថា នឹងការពារតំបន់របស់ ហ្វ៊ីន ពីលើអាកាស។
When Fin presented the feather to the seabird, the bird cried out with joy. It secured the feather back into place and felt strength immediately. ‘Thank you, little friend! I owe you my life. You are small but possess a great heart!’ The seabird promised to guard Fin’s area from the sky.
ហ្វ៊ីន ហែលត្រឡប់ទៅផ្ទះដោយក្តីសប្បាយរីករាយ។ គេលែងខ្លាចផ្ទៃទឹក ឬទីជ្រៅទៀតហើយ។ គេបានយល់ថា ភាពក្លាហានមិនមែនវាស់ដោយទំហំខ្លួននោះទេ តែវាស់ដោយសេចក្តីសប្បុរស និងការហ៊ានធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ទោះបីជាខ្លួនតូចក៏ដោយ។ សុបិនចង់ដឹងពីពិភពខាងក្រៅរបស់ ហ្វ៊ីន ក៏បានក្លាយជាការពិត ដោយសារភាពក្លាហានរបស់គេ។
Fin swam home filled with joy. He was no longer afraid of the surface or the deep. He understood that bravery is not measured by size, but by kindness and daring to do the right thing, no matter how small you are. Fin’s dream of knowing the outside world had come true through his courageous act.
– បញ្ចប់ –
