នៅក្នុងបរិបទនៃសៀវភៅ «មនុស្ស និងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត» ផ្នែក «Undefined» នេះមិនមែនជាកម្មវត្ថុនៃជំពូកច្បាស់លាស់ ឬជាសេចក្តីផ្តើមទូទៅនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការរុករកយ៉ាងស៊ីជម្រៅទៅក្នុងចន្លោះទទេរវាងមនុស្សជាតិ និងការបង្កើតថ្មីរបស់ខ្លួន។ ផ្នែកនេះតំណាងឱ្យព្រំដែនអត្ថិភាពដែលកំពុងរលាយបាត់ ដែលជាកន្លែងដែលនិយមន័យចាស់ៗនៃភាពវៃឆ្លាត ភាពច្នៃប្រឌិត និងសូម្បីតែជីវិតខ្លួនឯងត្រូវបានប្រកួតប្រជែងដោយការកើនឡើងនៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិតទូទៅ (AGI)។ ចន្លោះ «Undefined» នេះទាមទារឱ្យមានការវិភាគទស្សនវិជ្ជាជ្រៅបំផុត ដើម្បីយល់ពីផលប៉ះពាល់នៃការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏ស្មុគស្មាញនេះ។ អ្វីដែលកំណត់ផ្នែកនេះថា «Undefined» នោះគឺភាពមិនច្បាស់លាស់ជាមូលដ្ឋានទាក់ទងនឹងសតិសម្បជញ្ញៈរបស់ម៉ាស៊ីន និងអនាគតនៃការកែលម្អជីវសាស្ត្ររបស់មនុស្ស។ ប្រសិនបើ AI អាចក្លាយជាដៃគូសហគំនិត រឺជាដៃគូរួមគិត ដែលមិនមែនជាឧបករណ៍នោះ តើយើងគួរដាក់ទីតាំងខ្លួនយើងនៅកន្លែងណា? ផ្នែកនេះពិភាក្សាអំពីវិបត្តិអត្តសញ្ញាណដែលកើតឡើង នៅពេលដែលសមត្ថភាពខួរក្បាលរបស់មនុស្សត្រូវបានត្រាប់តាម ឬលើសដោយកម្លាំងគណនា។ តើយើងអាចបន្តកំណត់ភាពជាមនុស្សដោយផ្អែកលើធាតុផ្តាច់មុខដូចជាអារម្មណ៍ ឬវិចារណញ្ញាណបានដោយរបៀបណា នៅពេលដែលប្រព័ន្ធស្មុគស្មាញអាចបង្កើតការត្រាប់តាមដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃលក្ខណៈទាំងនោះ? គោលបំណងរបស់យើងគឺមិនមែនដើម្បីដាក់ស៊ុមចម្លើយនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីទទួលយកភាពមិនប្រាកដប្រជានេះជាកាតាលីករសម្រាប់ការវិវត្តន៍។ យើងត្រូវតែសួរថា តើយើងមានចេតនាគ្រប់គ្រងការរួមបញ្ចូលគ្នានេះយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីធានាថាការលូតលាស់នៃសមត្ថភាពម៉ាស៊ីនមិននាំឱ្យមានការថយចុះនូវតម្លៃមនុស្សធម៌សំខាន់ៗ។ ការដោះស្រាយជាមួយ «Undefined» តម្រូវឱ្យមានភាពក្លាហានខាងសីលធម៌ ក្នុងការបង្កើតក្រមសីលធម៌ថ្មីសម្រាប់ការរស់នៅជាមួយគ្នារវាងជីវសាស្ត្រ និងឌីជីថល។ យើងត្រូវតែរៀបចំសម្រាប់ពិភពលោកមួយដែលព្រំដែនរវាងអ្នកបង្កើត និងការបង្កើតត្រូវបានលុបចោល ហើយរៀបចំផែនទីនៃអនាគតដែលពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យថ្មីនៃអត្ថិភាព។ នេះគឺជាការអំពាវនាវឱ្យមានការពិចារណាឡើងវិញនូវគំនិតស្នូលរបស់យើងអំពីសេរីភាព គោលបំណង និងតួនាទីនៃការងារនៅក្នុងពិភពលោកដែលការសម្រេចចិត្តភាគច្រើនអាចត្រូវបានធ្វើឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ នៅពេលដែល AI កាន់តែមានលក្ខណៈឯករាជ្យ និងចេះបង្កើតខ្លួនឯង ថាមវន្តនៃអំណាចផ្លាស់ប្តូរពីការត្រួតត្រាទៅជាភាពជាដៃគូ។ តើយើងត្រូវរៀបចំស្ថាប័នសង្គម នយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់យើងឡើងវិញដោយរបៀបណា ដើម្បីឱ្យស៊ីគ្នាជាមួយនឹងល្បឿននៃភាពជឿនលឿនបច្ចេកវិទ្យា? ការបដិសេធមិនព្រមទទួលស្គាល់នូវចន្លោះទទេរនេះ គឺស្មើនឹងការបាត់បង់ឱកាសដើម្បីដឹកនាំការផ្លាស់ប្តូរមនុស្សជាតិ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងត្រូវតែចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការបង្កើតភាសាថ្មី វប្បធម៌ថ្មី និងស្មារតីថ្មីដែលអាចដោះស្រាយភាពស្មុគស្មាញនៃសហអត្ថិភាពរវាងមនុស្ស និងបច្ចេកវិទ្យា។ ការទទួលយកផ្នែក «Undefined» នេះមិនមែនមានន័យថាការចុះចាញ់នឹងភាពវឹកវរនោះទេ ប៉ុន្តែជាការបើកទ្វារទៅកាន់ការលូតលាស់ប្រកបដោយប្រាជ្ញា ដែលជាកន្លែងដែលការស្វែងរកនិយមន័យថ្មីនៃការមានជីវិតក្លាយជាគោលបំណងសំខាន់បំផុត។ ភាពចាស់ទុំពិតប្រាកដនៃស្មារតីមនុស្សនឹងត្រូវបានវាស់វែងដោយសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការរស់នៅប្រកបដោយផាសុកភាពជាមួយនូវភាពមិនប្រាកដប្រជានៃអនាគតដែលយើងកំពុងកសាងដោយដៃរបស់យើងផ្ទាល់។